رقص گلها

جهنم مظهر تعدی های دنیوی است

                                       

و بنابراین اگر در روایت دیدیم ـ چنانكه دیدیم ـ كه اگر مثلاً از شدّت اندوه و اشك، روی چهره جهنّمیان جوی جاری می شود و سپس تبدیل به جوی خون می شود، و یا از متعدّیان به قدر یك بیابان و دشت، چرك خونین خارج می شود، هیچ جای تعجّب نیست، زیرا اینها مُكتسبات و دست پرورده های خود آنهاست. «وَ أَنَّ اللَهَ لَیْسَ بِظَلَّـ'مٍ لِلْعَبِید؛ و خدا در حق بندگان هرگز ستمکار نیست» (آیات 182 سوره آل عمران، و 51 سوره انفال، و 10 سوره حج). قیامت و جهنّم، ظهور و بروز همین نیّات و تعدّیات دنیوی است؛ هر چه بیشتر، بیشتر. اگر همین نیّات فاسده، و أعمال قبیحه، و عقائد باطله را بخواهند در همین زندگی گسترش دهند و بصورت ملكوتی خود بارز و ظاهر سازند، همان جهنّم افروخته و دشتهای چرك و خون صَدید و ضَریع دوزخ خواهد بود.

نوشته شده توسط پیروز در یکشنبه هجدهم شهریور 1386 ساعت 23:22 موضوع چاههای جهنم | لينک ثابت

ظهور افکار و خیالات شیطانی به صورت شراره های آتش

آری! چون دل انسان به غیر خدا مشغول شود، پیوسته خاطرات شیطانی بر افكار او هجوم می كنند، و دائماً همّ و غمّ لاینقطع به صورتها و شكل های گوناگون بر او حمله ور می شود. و هرچه درجه بُعد و دوری از خدا بیشتر باشد این افكار و خیالات شدیدتر، و در قیامت به صورت شراره های آتش بیشتری خواهد بود.

«قَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ: مَنْ أَصْبَحَ وَ أَكْبَرُ هَمِّهِ الدُّنْیَا، أَلْزَمَ اللَهُ قَلْبَهُ شُغْلاً لاَفَرَاغَ لَهُ مِنْهُ أَبَدًا، وَ هَمًّا لاَ یَنْقَطِعُ عَنْهُ أَبَدًا، وَ أَمَلاً لاَ یَبْلُغُ مُنْتَهَاهُ أَبَدًا، وَ فَقْرًا لاَ یَنَالُ غِنَاهُ أَبَدًا؛ وَ إنَّهُ لَیْسَ مِنَ اللَهِ فِی شَیْءٍ؛ حضرت فرمود: كسیكه روزگار خود را بگذراند و مقصد بزرگ او دنیا باشد، پروردگار، دل او را وا می دارد به مشاغل و شواغلی كه هیچگاه برای آن فراغتی نخواهد بود، و به همّ و اندوهی كه هیچگاه منقطع نخواهد شد، و به آرزوئی كه هیچگاه به نهایت آن نخواهد رسید، و به فقر و نیازمندی و پریشانی ای كه هیچگاه مبدّل به غنا و بی نیازی نخواهد شد؛ و چنین كسی از خدا بهره و نصیب ندارد».

نوشته شده توسط پیروز در پنجشنبه هجدهم مرداد 1386 ساعت 23:13 موضوع چاههای جهنم | لينک ثابت

تابوت»، و عذاب حکام جابر

امّا آن شش نفر كه از پیشینیان هستند: یكی "پسر آدم " است كه برادر خود را كشت و "نمرود" است كه ابراهیم را در آتش افكند، و "فرعون موسی" است، و "سامری" است كه گوساله را برای پرستش بنی اسرائیل معیّن كرد، و آن كسی است كه دین موسی را به تَهَوُّد و یهودیّت مبدّل كرد، و دیگر آن كسی است كه شریعت حضرت عیسی را به تنصُّر و نصرانیّت تبدیل نمود. و امّا آن شش نفر كه از پسینیان هستند اوّلی و دوّمی

 و سوّمی و چهارمی است، و دیگر رئیس خوارج است، و آخرین آنها ابن ملجم است

نوشته شده توسط پیروز در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386 ساعت 23:9 موضوع چاههای جهنم | لينک ثابت

چاه های جهنم

در «عقاب الاعمال» از حضرت باقر علیه السّلام روایت كرده است كه: در جهنّم كوهی است كه آنرا صَعْدَی نامند، و در صَعدَی یك بیابانی است كه آنرا سَقَر گویند، و در سَقَر چاهی است كه آنرا هَبْهَب نامند؛ و هر وقت روپوش و درِ آن چاه را برمیدارند، تمام اهل آتش از شدّت حرارت آن ناله و فریاد می زنند؛ و آن منزل مردم جبّار و متكبّر و زورگو و متعدّی است. و در تفسیر علیّ بن إبراهیم در تفسیر آیه 1 سوره فلق: («قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ؛ بگو به پروردگار سپیده دم پناه می برم») آورده است كه: فَلَق چاهی است در جهنّم كه تمام اهل دوزخ از شدّت حرارت آن چاه، پناه می برند. این چاه از خدا اجازه خواست كه تنفّس كند و خداوند به او اجازه داد؛ همینكه تنفّس كرد تمام جهنّم را آتش زد و در آن چاه، صندوقی است از آتش، و به قدری سوزنده است كه اهل آن چاه از شدّت حرارت آن صندوق پناه می برند و اسم آن صندوق تَابُوت است، و در آن تابوت شش نفر از پیشینیان و شش نفر از پسینیان هستند.

نوشته شده توسط پیروز در دوشنبه هجدهم تیر 1386 ساعت 23:4 موضوع چاههای جهنم | لينک ثابت