



خدایا!
تو مرا عشق کردی که در قلب عشاق بسوزم.
تو مرا اشک کردی،
که در چشم یتیمان بجوشم.
تو مرا آه کردی،
که از سینه بیوهزنان و درمندان به آسمان صعود کنم.
تو مرا فریاد کردی، 
که کلمه حق را هرچه رساتر برابر
جباران اعلام نمایم.
تو مرا حجت قراردادی، 
تا کسی نتواند خود را فریب دهد
.
تو مرا مقیاس سنجش قراردادی،
تا مظهر ارزشهای خدایی باشم.
تا صدق و اخلاص و عشق و فداکاری را بنمایانم.
تو تاروپود وجود مرا با غم و درد سرشتی، 
تو مرا به آتش عشق سوختی. تو مرا در
طوفان حوادث پرداختی، در کوره درد و غم گداختی،
تو مرا در دریای مصیبت و بلا غرق کردی،
و در کویر فقر و حرمان
و تنهایی سوزاندی.
منبع : http://www.chamran.org