خدایا!  تو مرا عشق کردی که در قلب عشاق بسوزم. تو مرا اشک کردی،  که در چشم یتیمان بجوشم. تو مرا آه کردی،  که از سینه بیوه‏زنان و درمندان به آسمان صعود کنم. تو مرا فریاد کردی، که کلمه حق را هرچه رساتر برابر  جباران اعلام نمایم. تو مرا حجت قراردادی، تا کسی نتواند خود را فریب دهد. تو مرا مقیاس سنجش قراردادی،  تا مظهر ارزش‏های خدایی باشم. تا صدق و اخلاص و عشق و فداکاری را بنمایانم. تو تاروپود وجود مرا با غم و درد سرشتی، تو مرا به آتش عشق سوختی. تو مرا در  طوفان حوادث پرداختی، در کوره درد و غم گداختی،  تو مرا در دریای مصیبت و بلا غرق کردی، و در کویر فقر و حرمان  و تنهایی سوزاندی. منبع : http://www.chamran.org