امام خميني   ( قدس سره )    عنايت    خاصي به آيت الله بهجت   داشتند،      نقل چند جريان در اين ارتباط، مدعاي ما را اثبات مي کند: آيت الله مسعودي مي گويد: « من در ضمن چهار پنج سالي که خدمت امام بودم يادم هست که دو سه مرتبه امام فرمود: فلاني، فردا صبح مي خواهيم برويم منزل آقاي بهجت. و فرداي آن روز بلند مي شديم و  مي آمديم منزل ايشان، همين منزلي که اکنون در آن ساکن هستند،  و در اولين اتاق ورودي با همين فرشهايي که  الان موجود است  يکي دو دقيقه مي نشستيم، سپس امام اشاره مي کردند و من بيرون مي رفتم و ايشان  حدود نيم ساعت با آقاي بهجت به گفتگو مي پرداختند بعد امام بيرون مي آمدند و مي رفتيم. اما اينکه درباره  چه مسائلي گفتگو مي کردند، نمي دانم خودشان مي دانستند و خدا. همچنين دو سه مرتبه در همان حبوحه نهضت 41 يا 42 آقاي بهجت به من فرمودند که  شما به آقاي خميني  بگوييد فردا صبح ساعت فلان دو  رأس گوسفند قرباني کند و  من مي آمدم به امام اطلاع مي دادم، ايشان هم  بلا فاصله به من  مي گفت شما به قصاب ( آقاي فرجي که اکنون نيز در قيد حيات هست )  بگوييد دو رأس گوسفند از طرف ما قرباني کند  بعد پولشان را مي دهيم. بار ديگر نيز آقاي بهجت به من پيغام داد که به امام بگويم:  سه رأس گوسفند قرباني کند،  آقا هم بلافاصله دستور داد سه رأس قرباني کنند. « آيت الله العظمي بهجت به يک افقي رسيده  که وقتي به احکام و دستورات اسلام نگاه مي کنند ، فتوايي را مي دهند که مورد رضا و  توجه خدا هست و خلاف در آن نيست. » اينها همه مسائلي بود که بين امام و آيت الله بهجت بود و ما فقط ظواهرش را مي ديديم .