رقص گلها

در محضر نور بهجت(۴)                              سؤال: این حقیر مشتاق زیارت امام عصر حضرت حجّت  بن الحسن العسکری (عج) می باشم، از حضرت عالی  تقاضا دارم که مرا دعا کنید که  به این سعادت نائل شوم! جواب: زیاد صلوات، اهدای وجود مقدّسش نمایید،  مقرون با دعای تعجیل فرجش؛ و زیاد به مسجد  جمکران مشرّف شوید، با ادای نمازهایش. [به سوی محبوب:59]      امام زمان (عج) (عینُ النّاظره و اُذُنُه السّامِعَه ولِسانُهُ النّاطق و یَدُهُ الباسطَه: چشم بینا،  گوش شنوا، زبان گویا و دست گشادۀ خداوند) است. در رؤیت امام (علیه السلام) مقابله و محاذات شرط نیست؛  بلکه هر جا نشسته، بر اَرَضین سُفلی و سماوات  سبع و مافیهنَّ و ما بینهنَّ اِشراف دارد.   سبب غیبت امام زمان (عج) خود ما هستیم!   به افرادی که پیش از ظهور در دین و ایمان باقی می مانند  و ثابت قدم هستند، عنایات  و الطاف خاصی می شود.   لازم نیست که انسان در پی این باشد که به خدمت  حضرت ولی عصر (عج) تشرّف حاصل کند ؛ بلکه شاید خواندن دو رکعت نماز، سپس توسّل به ائمه (علیهم السلام) بهتر از تشرّف باشد.   ما در دریای زندگی در معرض غرق شدن هستیم؛  دستگیری ولیّ خدا لازم است تا سالم به مقصد برسیم. باید به ولیّ عصر (عج)  استغاثه کنیم که مسیر را روشن سازد  و ما را تا مقصد، همراه خود ببرد.   دعای تعجیل فَرج، دوای دردهای ما است.   در زمان غیبت هم عنایات و الطاف امام زمان (عج) نسبت  به محبّان و شیعیانش زیاد دیده شده؛  باب لقا و حضور بالکلیّه مسدود  نیست؛ بلکه اصل رؤیت  جسمانی را هم نمی شود انکار کرد!

نوشته شده توسط پیروز در دوشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1388 ساعت 17:3 موضوع باتولد عارف نامی آیت الله بهجت | لينک ثابت

ولادت       آیت الله العظمی محمد بهجت فومنی در اواخر سال 1334 ه.ق. در خانواده ای دیندار و تقوا پیشه ، در شهر مذهبی فومن واقع دراستان گیلان،  چشم به جهان گشود. هنوز 16 ماه از عمرش  نگذشته بود که مادرش را از دست داد و از اوان کودکی طعم تلخ یتیمی را چشید. درباره نام آیت الله بهجت خاطره ای شیرین از یکی از نزدیکان آقا نقل شده است که ذکر آن در اینجا جالب  می‌نماید، و آن اینکه:                                     پدر آیت الله بهجت در سن 16-17 سالگی بر اثر بیماری وبا در بستر بیماری می افتد و حالش بد می  شود به گونه ای که امید زنده ماندن او از بین می رود وی می گفت:  در آن حال ناگهان صدایی شنیدم که  گفت: « با ایشان کاری نداشته باشید ، زیرا ایشان پدر محمد تقی است. » تا اینکه با آن حالت خوابش می برد  و مادرش که در بالین او نشسته بود گمان می کند وی از دنیا رفته،  اما بعد از مدتی پدر آقای بهجت  از خواب بیدار می شود و حالش رو به بهبودی می رود و بالاخره کاملاً شفا می یابد. چند سال پس از این ماجرا تصمیم  به ازدواج می گیرد و سخنی را که  در حال بیماری به او گفته شده  بود کاملاً از یاد می برد. بعد از ازدواج نام اولین فرزند خود  را به نام پدرش مهدی می گذارد ، فرزند دومی دختر بوده، وقتی  فرزند سومین را خدا به او می دهد، اسمش را « محمد حسین»  می گذارد، و هنگامی که خداوند  چهارمین فرزند را به او عنایت می کند به یاد آن سخن که در دوران بیماری اش شنیده بود می افتد، و وی را « محمد تقی » نام می نهد،  ولی وی در کودکی در حوض آب  می افتد و از دنیا می رود، تا اینکه  سرانجام پنجمین فرزند را دوباره « محمد تقی »  نام می گذارد، و بدینسان نام آیت الله بهجت مشخص می گردد. کربلایی محمود بهجت، پدر آیت الله بهجت از  مردان مورد اعتماد شهر فومن بود و در  ضمن اشتغال به کسب و کار، به رتق  و فتق امور مردم می پرداخت و اسناد  مهم و قباله ها به گواهی ایشان می رسید. وی اهل ادب و از ذوق سرشاری برخوردار بوده و مشتاقانه در مراثی اهل بیت علیهم السلام به  ویژه حضرت ابا عبدالله الحسین  علیه السلام شعر می سرود، مرثیه های جانگدازی که اکنون پس از نیم قرن هنوز زبانزد  مداحان آن سامان است.                   باری آیت الله بهجت  در کودکی تحت تربیت پدری چنین که دلسوخته اهل بیت علیهم  السلام به ویژه سید الشهداء علیه السلام  بود، و نیز با شرکت در مجالس حسینی و  بهره مندی از انوار آن بار آ   مد. از همان کودکی از بازیهای کودکانه پرهیز می کرد و آثار نبوغ و انوار ایمان در چهره اش نمایان بود ، و عشق فوق العاده به کسب علم و دانش در رفتارش  جلوه گر.

نوشته شده توسط پیروز در جمعه نوزدهم بهمن 1386 ساعت 0:47 موضوع باتولد عارف نامی آیت الله بهجت | لينک ثابت

نوشته شده توسط پیروز در جمعه بیست و هشتم دی 1386 ساعت 0:26 موضوع باتولد عارف نامی آیت الله بهجت | لينک ثابت

تمام اين گرفتارى ها و ذلّت ها را كه بر سر ما مسلمان ها مى آيد، خودمان براى خود درست كرده ايم، زيرا از روز اوّل نگذاشتيم حقّ به اهلش برسد. ممكن است بگوييد كه ما در آن روز نبوديم كه كارهاى آن ها را كرده باشيم؛ ولى امروز ما اغلب مسلمان ها، بانيان سقيفه را از بزرگان و افضل از ديگران مى دانيم و از آن ها پيروى مى كنيم، بزرگانى كه در محضر رسول اللّه  ـ صلّى اللّه عليه وآله وسلّم ـ بودند و حضرت از دست آن ها ناراحت شد و به نقل خودشان، آن ها را طرد نمود و به آن ها فرمود: «قُومُوا عَنِّى.»(1) برخيزيد و از نزد من برويد.

نوشته شده توسط پیروز در چهارشنبه نوزدهم دی 1386 ساعت 0:21 موضوع باتولد عارف نامی آیت الله بهجت | لينک ثابت

در محضر نور 2                                                                   از آيه ى «وَ الَّذِينَ جَـهَدُواْ فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا»(1)؛ (و كسانى را كه در [راه خشنودى [ ما بكوشند، قطعا به راه هاى خود رهنمون مى گرديم.) به حسب ظاهر استفاده مى شود كه هدايت الهى و جهاد بنده هر كدام مراتبى دارد، و هر مرتبه از جهاد و كوشش بنده مرتبه اى از هدايت الهى را در پى دارد. اين هم از موارد عمل به وظيفه است كه با اقسامِ مجاهدات، قرآن را نيز عَلَى وَجْهِهِ تلاوت كنيم، به گونه اى كه در هر تلاوت غير از آن چه در دوره ى قبل استفاده مى كرديم استفاده كنيم. و نيز در هر نمازى غير از آن چه قبلاً استفاده مى نموديم، استفاده نماييم، نه اين كه بدون كم و زياد و فقط تكرار باشد، بلكه صورتا براى ما همان باشد، نه سيرتا

نوشته شده توسط پیروز در چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386 ساعت 0:14 موضوع باتولد عارف نامی آیت الله بهجت | لينک ثابت

در محضر نور                                                         چنان چه ابتداى صراط كه بر روى جهنّم است ـ كه «أَدَقُّ مِنَ الشَّعْرِ وَ أَحَدُّ مِنَ السَّيْفِ.»(1)؛ (باريك تر از مو، و تيزتر از شمشير است) ـ از همين دنيا باشد ـ كه چنين است ـ با كم ترين غفلت ولو يك آن و يك لحظه از آن مى افتيم، و اگر افتاديم ممكن است تا به آخر برويم؛ لذا بايد براى تثبيت در دين و بودن بر صراط مستقيم اين دعا را در زمان غيبت همه بخوانيم كه:«يا اللّه  يا رَحْمانُ يا رَحِيمُ، يا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ، ثَبِّتْ قَلْبِى عَلى دِينِكَ.»(2) اى خدا، اى رحمت گستر، اى مهربان، اى زير و رو كننده ى دل ها، قلب مرا بر دينت استوار و ثابت بدار.

نوشته شده توسط پیروز در دوشنبه نوزدهم آذر 1386 ساعت 0:4 موضوع باتولد عارف نامی آیت الله بهجت | لينک ثابت