

ساقیا بده جــــــامی زآن شراب روحانی
تا دمـــی بیاسایم زین حجاب نفسانی
بهر امتحـان ای دوست گر طلب کنی جان را
انچنان بر افشانم کــــز طلب خجل مانی
بی وفا نگار من میکنـــــــــد به کار من
خنده های زیر لب عشوه های پنهانــــــی
خانه دل ما را خدا از کرم عنایت کـــــــن
بیش از آنکه این خــــانه رو نهد به ویرانی

