شهیدسید مرتضی آوینی  درحال فیلمبرداری وتهیه مستندتصویری ازمناطق تخریب شده جنگ   بعضی وقتها فکر میکنم ثمره خونهای شهدا چیست؟ اثر آن خونهای مقدس چیست؟؟ گرچه متعلق به این زمانم اما هر چه باشد من مدیون خون شهیدانم از هابیل گرفته تا قیام حسین واز حسین تا قیام خمین  واز قیام خمین گرفته تا آخرین  شهید راه آزادی انسانهااز چنگال خشم وکین و عصبیتها ومنیتها!!!!!!. چرا نتوانستیم ونمیتوانیم حداقل جهادی بر علیه نفس کنیم تا معلوم شود که ما هم انسانیم؟؟؟!!!! وشاید میتوانیم انسان صفت زیست کنیم چه فرقیست بین شهید چمران ومن؟؟!! من اسیر نفس و او بال گشوده تا خدا...!!! میدانم اما او قبل از شهادت آدم شده بود وبه ملاک زیبای آدمیت نائل واصل. تمام شهدای راه حسین علاوه بر عاشقی  عرفان هم سر لوحه  تفکر وتامل وعملشان بود   آوینی در ملکوت   چندی پیش به دوست عزیزم گفتم: دعا کن شهید بشم گفت:فلانی دعا میکنم قبل از شهادت  موفق به از بین بردن رذایل اخلاقیت شوی بعد شهادت .. بعد ادامه داد: سه تا شهید بودند که  صمیمانه هم را دوست داشتند و هر سه شهید شدند بعد از شهادتشان دوستشان در عالم رویا هر سه را میبیند دوتا را که دید پرسید: سومی کجاست گفتند: او جایگاهش خیلی بالاست!! گفت:کجاست؟؟ گفتند:او چون در زمان حیات بسیار جهاد با نفس میکرد الان در بهشت مخصوص خداست!! ما آسمان چهارمیم. بعد صدایش کردند آمد. ومن فهمیدم باید برای شهادت در راه خدا روزی هزار بار خودم را شهید کنم

زکجا امده ام امدنم بهر چه بود؟!                  به کجا میروم اخر ننمایی وطنم؟!   دو ساعت از شب گذشته بود  ومن بیدار وبی قرار از  این طرف اطاق به ان طرف اطاق... مثل فرفره به دور خود می پیچیدم.... چند بار به سراغ قلم رفتم تا با او در د دل کنم ولی او هم از زیر پنجه هایم گریخت...بعد از ان شبی که از شهادت بچه ها  صحبت کرد قلم ارام وخاموش به کناری  نشسته است.... ان شب قلم نام تک تک شهیدا ن را از هابیل تا حسین از  حسین تا ....برایم گفت. ..وباز هم حسین .....وبرای  هر یک مرثیه ایی سرود وبعد ساکت شد....خیلی تلاش کردم  قلم را به سخن در  اورم اما نشد....ناگهان صدایی مرا از رفتن در  ان نیمه شب باز داشت... خودش بود قلممممممممم   ....چند دقیقه به هم خیره شدیم بعد مشتش را از اشکهای من پر کرد نه نه وضو گرفت...حالا من نشسته بودم واو راه میرفت.... او روضه میخواند ومن گریه میکردم... ۱)گاهی وقتها ادم احساس میکند استخوانهایش  همچون میله های زندان او را به بر گرفته اند...تلاش میکند  بگریزد اما نمیشود...از کی؟!از خودش ؟؟!! ان خودی که استخوانهای میله های زندانش هستند ... ۲)همه اینجور نیستند بعضی ها تسلیم زندان  میشوند واصلا خودشان زندانبان خود هستند...اگر روزگاری هم درهای زندان خود به خود  باز شود انها را میبندند...اگر بتوان بر روی  زمین ادمهای خوشبختی پیدا کرد همین هایند  بیخود وبی جهت  خوشحالند...ارزوهای بزرگشان کوچک...دردهایشان  ودرمان دردهایشان هم استاندارد ...زندگی برایشان  یک مشق بلند است ...برای خوردن کار میکنند وبرای کار کردن میخورند... همین...بالاترین نعمتشان بی دردی وبزرگترین دردشان  مردن است...در کوچه های شهر از این ادمها زیاد میبینی ...وهمین هایند علت اعتراض  فرشتگان  به خداوند در ابتدای افرینش ....وخدا وند در پاسخ...   انی اعلم مالا تعلمون ....   بقیه در ادامه مطلب....

هیهات منا الذله    با وضو مینویسم   هلا شمشیره ای تیرها  ای دشنه های مرده در تاریکی ووحشت اگر با مرگ من آیین حق بر جای میماند بگیریدم ببندیدم من از مردن نمیترسم   سلام بر دوستان عزیزم وسلام بر حق جویان مسیر عدالت علوی سلام بر آنانی که چون تکبیر گویند راست گویند وچون سلام دهند ملائک پاسخشان گویند وبس با وضو مینویسم   هرگز از پا نخواهم نشست دیروز مملکتم به یغمای چکمه های بیگانگان رفت ((رضا شاه وبه تبع آن پسر کثیف وهوسرانش محمد رضا را میگویم)) چقدر خون دادیم چقدر شهید دادیم چقدر فدایی دادیم تا آزادیمان بدست آمد رهبرم خمینی بود آنکه با دلی آرام وقلبی مطمئن از میانمان پر کشید کودکی بیش نبودم که پرواز کرد اوهم از دست نامردان روزگارش بسیار صبر را بر اوا ترجیح داد چقدر خون به دلش کردند تا پرواز را بر قرار  ترجیح داد ولی یادمان نرفت که پسر خدایی  را ان ابرمرد عاشق را انکه در تمام بحبوحه های انقلاب  یاور نستوه رهبر بود را برایمان بیادگار گذارد خامنه ایی مهربان رهبرم را گویم   من جان بر کف نهاده ام تا روزی به قربان  هدفش ونمادین اوایش کنم؟؟!! ما را از چه میهراسانند ابر بزدلان تاریخ انسانیت؟؟!! مگر نبودند کسانی که همره پیغمبر اکرم((ص)) بودند ولی وقتی عدالت علی ((ع)) را دیدند به روی حق وحقیقت شمشیر  کشیدند تاریخ طلحه وزبیرها بسیار دارد ان کس که روی بر روی ولایت قد علم کند  انسان نیست چه بگویم؟؟به پای سگها وگربه  هایشان در این تبلیغات ریاست پرچم سبز بستند  وتاریخ خود گواه است که روزگاری قران بر سر نیزه  ها کردند!!نکردند؟؟این پرچمداران حکومت شیطان بر خود؟؟!! هیهات بگذاریم به آرزوی گرگ صفتی ودیو صفتیشان جامه عمل بپوشانند انکس که صدای خود بر ولایت بلند کند او انسان  نیست بر فتوای من او نمرده برش نماز کنند     وسخنم در پایان ما یاوران خامنه ایی هر لحظه وهر آن که رهبرم  اعلام کند جان بر کف آماده اییم تا از صیانت با خون آبیاری شده مان دفاع کنیم واز شهادت نمی هراسیم که هر آن منتظر بارش تیغهای جهالتیم   از دوستان نا آگاهم میخواهم   که تفکر کنند  وبدانند مرز بین اسلام وکفر بسیار نزدیک است  مباد ا گول گرگهای رنگین را که شبه انسانند  بخورند که فردای قیامت در گیر خواهیم بود  والله اعلم

خور وخواب وخشم وشهوت                           غضب است وجهل وظلمت                  حیوان خبر ندارد زجهان ادمیت          براستی کدامین اعمال  ما شهدایی است؟؟!!    ایا به سفارش شهدا عمل میکنیم نماز....قرائت وتفکر در قران...بیاد مرگ بودن گنه نکردن؟...ما هستیم؟!! تا میتوانیم زیر اب     هم را نمی زنیم؟؟!!               البوم زیبای تصاویر شهید علمدار   اولين وصيت من به شما راجع به نماز است  چيزي را كه فرداي قيامت به آن رسيدگي مي كنند  نماز است. پس سعي كنيد در حد  توانتان نمازهايتان را سروقت  بخوانيد و قبل از شروع نماز از  خداوند منان توفيق حضور قلب و خضوع و خشوع در نماز طلب كنيد به همه شما وصيت مي كنم همه شمائيكه اين صفحه را مي خوانيد ، قرآن بخوانيد بيشتر بشناسيد، بيشتر عشق بورزيد،  بيشتر معرفت به قرآن داشته باشيد و بيشتر دردهايتان  را با قرآن درمان كنيد. سعي كنيد قرآن انيس  و مونستان باشد نه زينت دكورها و طاقچه هاي  منزلتان ، بهتر است قرآن را زينت قلبتان كنيد      به دوستان و برادران عزيزم وصيت مي كنم كاري  نكنند كه صداي غربت فرزند فاطمه (س) مقام معظم  رهبري(ره) را كه همان ناله غريبانه فاطمه (س) خواهد  بود به گوش برسد همان طوري كه زمان امام خميني(ره گوش به فرمان بوديد و در صحنه هاي انقلاب حاضر  و آماده ايثار جان و مال و زندگي [باشيد]... شيعه ها ، مسلمانها، حزب اللهي ها، بسيجي ها و ... نگذاريد  تاريخ مظلوميت شيعه تكرار شود.  بر همه واجب است مطيع محض فرمايشات  مقام معظم رهبري كه همان ولي  فقيه مي باشد، باشند.  چون دشمنان اسلام كمر  همت بسته اند ولايت را از ما بگيرند و شما  همت كنيد. متحد و يكدل  باشيد تا كمر دشمنان  بشكند و ولايت باقي بماند. وصيت مي كنم  مرا در گلزار شهداي ساري دفن كنند و تنها اميد من همان دستمال سبزي است كه هميشه  در مجالس و محافل مذهبي همراه من بوده  و به اشك چشم دوستانم متبرك شده آن را بر روي صورتم بگذارند و قبل  از آنكه مرا در قبر بگذارند ، مداحي، داخل قبرم رود و مصيبت جده غريبم فاطمه  زهرا(س) وجد غريبم حسين (ع) را بخوان....      الحقير سيد مجتبي علمدار   بیایید با شهدا باشیم یعنی طریق درست زیدن را از انان فرا بگیریم   وگرنه قافیه عمر را باخته ایم   بقیه را در ادامه مطلب ملاحظه بفرمایید

محمد سلیمان شاهباز شهید در بخش دیگری از وصیت نامه اش اینچنین مینویسد گوش کنید ((**خدایا بار الها ... من ضعیف وناتوان دوست دارم چشمهایم  را دشمن در اوج دردش از حلقه در بستان در اوردودستهایم را در تنگه چذابه  قطع کند پاهایم را در خونین شهر از بدن جدا سازد وقلبم را درسوسنگرد اماج  رگبارهایش کند....تا در کمال فشار دشمنانم مکتبم ببینند گرچه چشمها وپاها  ودستها وقلب وسینه وسرم را ازمن گرفتند اما یک چیز را نتوانستند از من بگیرند وان ایمان وهدفم است وعشق به الله ومعشوقم و....و عشق به شهادت وعشق به امام واسلام است))**