تبليغاتX
....

 

  

 

فلسفه گریه و عزاداری

 

 

 برای امام حسین(ع)

 

 

چیست؟

 

 

      

 

 الا بشریت

                          اگاه باشید که

 

   گریه بر امام گریه

 

         بر شخص نیست بلکه گریه بر

 

            ظلمی است که بر مذهب و

 

                     اسلام رفته است

 

              

ز           ز شرار دل ميسوزم ز تمامي وجود

 

       بسم رب الشهدا يكي بود يكي نبود...

 

       

 

       گریه کن دنیا که ننگ بر مقیمان

 

                          درگه تووووووووووووووووووو

 

        

 

       شمار شهداي غزه به بيش از 300 شهيد رسيد

 

 

   

  گریه بر حسین ع عوامل مختلفی دارد:

 

  1- گاهی گریه نشانگر عجز و زبونی است

            مثل گریه ی شخص ناتوان، در برابر ظالم .

             (در این نوع از گریه ، گریه کننده با گریه اش تقاضای

                                                  دلسوزی از طرف ظالم را دارد.)

                                           این چنین گریه‏ای مورد تأیید اسلام نیست،

                                                       و ما معتقدیم که:  اشک کباب موجب

                                                                                   طغیان آتش است.

 

                         وامروزغزه میسوزد

 

    در اتش نفاق این نامردان تاریخ

 

                         

 

                      خدایا بنگر چگونه اینان

 

                          داعیه ای اسلام

 

             میزنندددددددددددددددددددد

              

 2- و گاهی هم گریه بخاطر ترس از آینده

    تاریک و ابهام در آن است‏، چه اینکه گفته‏اند:

       (( گریه شمع از برای ماتم پروانه نیست   

        صبح نزدیک است و در فکر شب تار خود است))

                      این هم از نظر اسلام وجهی ندارد.

 

 ۳-و اما گریه بر

         امام حسین(ع) نه این است

                   و نه آن؛ بلکه گریه‏ای است که

                         نمایانگر  پیوند عاطفی با اهداف ابا عبدالله(ع)

 

می‏باشد.  توضیح اینکه: انسانی 

         که قلبش از سنگ نیست و عاطفه دارد؛

                                 نمی‏تواندقطرات اشک را بر گونه

                                             بچه یتیمی ببیند که در هوای سرد

برفی زمستان بخاطر نداشتن

                       سرپناهی، گریه می‏کند. 

 

    اگر در این مورد دلمان بسوزد؛

               حکایت از  انسانیت ما دارد،حکایت

                            از این دارد که از انسانیت بیگانه نیستیم 

                                                               پیوندی با انسانیت داریم.

 

  حال اگر کسی

        بر مظلومیت و ظلمی که

          بر ابا عبدالله رفته،گریه کند این حکایت

                می کند از اینکه من خود را از حسین (ع)

                                  و هدفش جدا نمی‏دانم و ظلم بر او

                                                 و خاندانش را ظلم بر خود تلقی

                                                            می‏کنم و محزون می‏شوم‏.

 

 

 

                                                                      

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   |