وبلاگ رقص گلها به زبان لاتین                                          وبلاگ رقص گلها به زبان عربی

رمز شکفتن این دستهااااااااااای من در درگه خدا فقط اذن دعای اوست      رمز سلام ابی باران به چشم من در انتظار یک  نگه بر کیمیااای اوست      رمز زبان الکنم در درگه دلااااااااااااااا تنها برای ذکر نام دلرباااااااااای اوست        رمز شفای چشمهای سرد سرد من یکدم نگه فقط بر چشم هااااای اوست      از من فرا ر کن قافیه وزن وسراب نثر امشب دلم فقط در حرم برای اوست      رمز سلام ابی درد اشنااااااااااااااای من تنها نگه به مهدی و نازی فدای اوست                    اللهم عجل لولیک الفرج

شهیدسید مرتضی آوینی  درحال فیلمبرداری وتهیه مستندتصویری ازمناطق تخریب شده جنگ   بعضی وقتها فکر میکنم ثمره خونهای شهدا چیست؟ اثر آن خونهای مقدس چیست؟؟ گرچه متعلق به این زمانم اما هر چه باشد من مدیون خون شهیدانم از هابیل گرفته تا قیام حسین واز حسین تا قیام خمین  واز قیام خمین گرفته تا آخرین  شهید راه آزادی انسانهااز چنگال خشم وکین و عصبیتها ومنیتها!!!!!!. چرا نتوانستیم ونمیتوانیم حداقل جهادی بر علیه نفس کنیم تا معلوم شود که ما هم انسانیم؟؟؟!!!! وشاید میتوانیم انسان صفت زیست کنیم چه فرقیست بین شهید چمران ومن؟؟!! من اسیر نفس و او بال گشوده تا خدا...!!! میدانم اما او قبل از شهادت آدم شده بود وبه ملاک زیبای آدمیت نائل واصل. تمام شهدای راه حسین علاوه بر عاشقی  عرفان هم سر لوحه  تفکر وتامل وعملشان بود   آوینی در ملکوت   چندی پیش به دوست عزیزم گفتم: دعا کن شهید بشم گفت:فلانی دعا میکنم قبل از شهادت  موفق به از بین بردن رذایل اخلاقیت شوی بعد شهادت .. بعد ادامه داد: سه تا شهید بودند که  صمیمانه هم را دوست داشتند و هر سه شهید شدند بعد از شهادتشان دوستشان در عالم رویا هر سه را میبیند دوتا را که دید پرسید: سومی کجاست گفتند: او جایگاهش خیلی بالاست!! گفت:کجاست؟؟ گفتند:او چون در زمان حیات بسیار جهاد با نفس میکرد الان در بهشت مخصوص خداست!! ما آسمان چهارمیم. بعد صدایش کردند آمد. ومن فهمیدم باید برای شهادت در راه خدا روزی هزار بار خودم را شهید کنم

سلام خدا جون سلام مهربون شنیده ام که مادر شهیدان محمد زاده همان کودک موذن در شکم مادر  حال خوشی از جهت بیماری قلبی ندارند  دستهای نیازمان را بر آسمان میگشاییم  ماییم ودریای درد خدایا ماییم وهزاران درد خدایا ماییم  و اشکهای هجران از خوبان عمرشان دراز ووجودشان را   برای ما حفظ فرما  دوستان خوبم برای سلامتی مادر شهیدان محمد زاده خانم سیده سلطنت حمید تبار موسوی از تمام شما دوستان ملتمس دعاییم خواهش میکنم به نیابت ایشان یک ایت الکرسی و۱۴ صلوات برای سلامتیشان قرائت بفرمایید.   ممنونم پیروز

من امشب از تو میخواهم هدایت هدایت را شهـــــــــــادت را برایت گر از درگه برانی این گنهکــــــــار بمانم بر درت جانا فــــــــــــــــدایت   مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرا درمان فقط دلداری تو مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرا جانان فقط دلداری تو   نگه کــــــن جان من !مجنون ترینم نگه کن عاشـــــــــقی مغبون ترینم نگه کن در جهان تنهای تنـــــــــها نگه کن مهربان محــــــــزون ترینم   مــــــــــــــــــــــــــــــــرا درمان فقط دلداری تو مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرا جانان فقط دلداری تو   سبـــــــویم را شکستم در شبی تار نمیجــــــــویم دگر جــــــز عشق تو یار نمیخواهم دگـــــــــــر فرهـــــــــــاد دنیا گذشـــــــــــــــتم از گل وگلهای بسیار   مـــــــــــــــــــــــــــــرا درمان فقط دلداری تو مــــــــــــــــــــــــــــــــــــرا جانان فقط دلداری تو

1- اگر انسان مؤمن در عمق جان خود باور كند كه  خير و شر او تنها به دست خدا است،  در اين صورت فقط از خدا مى ترسد  و فقط به او  دل مى بندد و در نتيجه، خوف و رجاى او تنها  به خدا تعلق مى گيرد. 2-.بيم از خدا و اميد به او براى كسى كه  خواستار كمال است،  دو صفت لازم و ضرورى است و فقدان هر يك،  نقصى در خصال انسانى به شمار مى رود. خوف و رجاء در واقع دو بال براى  پرواز به سوى كمال اند كه  بدون آن دو، انسان ره به جايى نمى برد. 3-.بيم و اميد بايد متعادل و برابر باشند. اين نكته از آياتى كه آن دو را در كنار هم آورده  قابل استفاده است.  خداوند می فرماید:«يحذر الاخرة و  يرجو رحمة ربه »  ترجمه:  و در حال سجده و قيام، از عذاب آخرت  مى ترسد و به رحمت  پروردگارش اميدوار است؟! (سوره زمر، آيه 9)  و نيز: «يدعون ربهم خوفا و طمعا »  ترجمه:  و پروردگار خود را با بيم و اميد مى خوانند (سوره سجده، آيه 16)  در متون روايى از معصوم عليه السلام نقل است:  «بنده مؤمنى نيست جز آن كه در دل او دو نور وجود دارد:  يكى نور ترس و ديگرى نور اميد، كه اگر آن دو را بسنجند  هيچ يك بر ديگرى نمى چربد» . 4- نقطه مقابل خوف،  احساس ايمن بودن از عذاب خدا و حالت تجرى  (بى باك بودن در ارتكاب گناه) است و نقطه مقابل رجاء، يأس و نااميدى از رحمت خدا است  كه هر دو از گناهان كبيره به شمار مى روند.  خوف و رجاء، دو امر وجودى اند و هيچ كدام  نقطه مقابل و نفى ديگرى نيست؛  با اين حال بر يكديگر مؤثرند .اگر ترس از مقدار لازم بيشتر شود،  اميد را در انسان ضعيف مى كند و به عكس. از اين رو است كه امام صادق عليه السلام فرموده اند:  «آن اندازه به خدا اميدوار باش كه  تو را بر نافرمانى اش  گستاخ نسازد، و آن اندازه از خدا در هراس باش  كه تو را از رحمت او نااميد نسازد» .